Δεν πειράζει, κ. Πάγκαλε. Δεν τα φάγαμε μαζί με τον κ. Γαβρά!

Ας μην στενοχωριέται ο κ. Πάγκαλος. Δεν χάλασε ο κόσμος που δεν ξαναπροβλήθηκε το «Ζ», αυτή τη φορά στην Πόλη του Φωτός και στο «Ελληνικό Σπίτι» της Πανεπιστημιούπολης. Αν ταξίδεψε ως το Παρίσι μόνο γι’ αυτόν τον λόγο, σίγουρα είχε καλύτερα πράγματα (και με λιγότερα έξοδα) να κάνει στην χειμαζόμενη Ελλάδα.

Για πόσα ακόμη χρόνια (έχουν περάσει ήδη πάνω από σαράντα) θα στηρίζει ο Κώστας Γαβράς την φήμη του στη δουλειά άλλων; Και μάλιστα χωρίς ποτέ να πει ένα «ευχαριστώ» στους δημοσιογράφους – πλοηγούς της υπόθεσης, που έφεραν στο φως την Υπόθεση Λαμπράκη για να γυρίσει εκείνος την ταινία;

Στηριζόμενος στο αστυνομικο-πολιτικό ρεπορτάζ της δεκαετίας του 1960, ουσιαστικά αρπάζοντας την ιδέα, ο κ. Γαβράς έχτισε την καριέρα του μεταφέροντας  στην μεγάλη οθόνη ένα σενάριο βασισμένο σε εκείνο το αστυνομικοπολιτικό θρίλερ, στο οποίο οι δημοσιογράφοι πρωταγωνίστησαν με κίνδυνο της ζωής τους. Σε αντίθεση με τον διεθνούς φήμης σκηνοθέτη, που έφτιαχνε ταινίες στην παρισινή του ασφάλεια.

[...]

Αλλά για ποιο λόγο ακριβώς επελέγη να προβληθεί το «Ζ» και μάλιστα παρουσία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης; Εκτός και αν, αφού έκοψε όσα εισιτήρια ήταν να κόψει και φούσκωσε όσους τραπεζικούς λογαριασμούς ήταν να φουσκώσει, στις μέρες μας χρησιμοποιείται για προπαγανδιστικούς λόγους: Κοιτάξτε σε τι χάλια βρισκόμασταν τότε, σκάστε και κολυμπήστε σήμερα.

Στο Παρίσι, δεν «αποδοκιμάστηκε το αντιδικτατορικό φιλμ», όπως γράφει ο κ. αντιπρόεδρος στην ανακοίνωσή του – αν και όπως καταλάβατε από τα προηγούμενα, μια αποδοκιμασία την αξίζει και αυτή η «ιερή αγελάδα». Αποδοκιμάστηκε το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε».

Και κυρίως, ας μην σπεύδει ο κ. Πάγκαλος να αποκαλεί αναρχικούς και προσκείμενους σε κάποιες πολιτικές παρατάξεις όσους διαμαρτύρονται για τα σημερινά χάλια της Ελλάδας. Και ας μην σπεύδει να ονομάζει «τρομοκρατικού χαρακτήρα» κάθε αντίδραση, από όπου και αν προέρχεται.

Τέλος, γιατί ο κ. Πάγκαλος εκπλήσσεται που οι διαμαρτυρόμενοι δεν ήθελαν να προβληθεί το «Ζ», αλλά άλλη, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του, ταινία του Γαβρά, υπό τον τίτλο «Παράδεισος στη Δύση» και με κεντρικό ήρωα έναν λαθρομετανάστη, προκειμένου «να αναδείξουν το θέμα των λαθρομεταναστών-απεργών πείνας στην Αθήνα»;

Δεν γνωρίζει ο κ. Πάγκαλος ότι ο κ. Γαβράς έχει αναμιχθεί – και επωφεληθεί - και από αυτό το θέμα; Ο κ. Γαβράς δεν μας κουβαλήθηκε στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 2009, ως προεδρεύων του Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών, για το Τρίτο Παγκόσμιου Φόρουμ για την Μετανάστευση και την Ανάπτυξη; Είδατε κ. Πάγκαλε πόσο ωραία τα σκηνοθετεί ο φίλος σας; Ανάλογα με την επικαιρότητα. Τότε ήταν τα πολιτικά θρίλερ, σήμερα τα μεταναστευτικά…

[...]

Τότε, ο κ. Γαβράς μπορούσε και να προμοτάρει την ταινία του για τους μετανάστες και να προεδρεύει σε Φόρα και να κατηγορεί την Ελλάδα για ρατσισμό. Τώρα που οι μετανάστες μεταφέρονται στα νοσοκομεία από το Μέγαρο Υπατία (άλλη γελοιότητα και αυτή), δεν θέλετε συζήτηση για το θέμα, πάμε σε κάτι ανώδυνο, που ανήκει στο μακρινό παρελθόν – πάντα σε κάτι θα χρησιμεύει το «Ζ» τελικά και πάντα σε κάτι διαφορετικό από αυτό που υποτίθεται ότι περιέγραψε.

Βλέπετε, κ. αντιπρόεδρε, το πρόβλημα της «Υπατίας» είναι σημερινό, αλλά η ταινία του Γαβρά μάλλον δεν ταιριάζει με τη λύση. Μας βόλευε να ασχολείται ο Γαβράς με το μεταναστευτικό όταν οργανώνονταν live υπουργικά συμβούλια για την ιθαγένεια, αλλά όχι τώρα που το πρόβλημα έγινε εξαιρετικά πιεστικό και επικίνδυνο.

[...]

Και τι θα λέγατε, κ. αντιπρόεδρε, αν δεν ήταν η δική σας κυβέρνηση στην εξουσία και ο κ. Γαβράς πήγαινε στο Μέγαρο Υπατία για να δώσει συνέντευξη Τύπου και να προβάλει την ταινία του για τους μετανάστες «Παράδεισος στη Δύση»;  Μπράβο, συγχαρητήρια;

Δεν το κάνει, όμως, ο κ. Γαβράς. Δεν έρχεται στην Ελλάδα να σας δημιουργήσει προβλήματα, διότι είναι φίλος σας. Και αυτός καταγγέλλει μόνο τους εχθρούς. Ξαφνικά ο «ανθρωπισμός» του έχει υποχωρήσει. Και κάνει πως δεν βλέπει ότι οι απεργοί πείνας μεταφέρονται στα νοσοκομεία. Δεν θέλει να σας δυσκολέψει εσάς ο κ. Γαβράς. Μέχρι στιγμής έχει αποφύγει να σας υπενθυμίσει πως «πρέπει να τους φέρεστε ανθρώπινα».

[...]