Ο έλεγχος των λογαριασμών Ελλήνων σε τράπεζες της Ελβετίας είναι ένα θέμα που απασχολεί την επικαιρότητα κάθε τόσο, ειδικά κάθε χρόνο τέτοια εποχή, όταν ανακοινώνονται τα "πόθεν έσχες" των πολιτικών -ή καλύτερα, τα "τι έσχες", μιας και αυτό που δημοσιεύεται είναι η λίστα των περιουσιακών τους στοιχείων και όχι ο τρόπος που αυτά αποκτήθηκαν. Έτσι και φέτος, οι ελβετικοί λογαριασμοί αποτέλεσαν το κεντρικό θέμα ενός κακοσκηνοθετημένου σήριαλ στην ελληνική βουλή.

Η δήλωση Ζησιάδη

Στις 30 Νοεμβρίου, ο Ελληνοελβετός βουλευτής Ιωσήφ Ζησιάδης σε συνέντευξή του στην εκπομπή "Έρευνα" του Παύλου Τσίμα, δήλωσε πως «οι πιο πολλοί βουλευτές, δεξιοί και του ΠΑΣΟΚ, έχουν πάρα πολλά χρήματα εδώ στην Ελβετία, και νομίζω τα συμφέροντα δεν είναι να δηλωθούν και να είναι ανοιχτοί οι λογαριασμοί».

Η δήλωση του κυρίου Ζησιάδη προκάλεσε αίσθηση, όπως ήταν αναμενόμενο. Ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε πως έχει ήδη αποφασιστεί πως θα υπογραφεί σύμβαση με την Ελβετία η οποία θα επιτρέπει την άρση του τραπεζικού απορρήτου και τότε θα γίνει έλεγχος (πολλά "θα" σε μία πρόταση, δε βρίσκετε;). Επίσης, ο πρόεδρος της Βουλής, Φίλιππος Πετσάλνικος, κάλεσε τον Ελληνοελβετό βουλευτή για διευκρινίσεις.

Οι διευκρινίσεις

Οι διευκρινίσεις του κυρίου Ζησιάδη ήρθαν με μία επιστολή προς τον κύριο Πετσάλνικο, στην οποία διευκρινίζεται πως τα περί καταθέσεων πολιτικών δεν προκύπτουν από στοιχεία -στα οποία, όπως γράφει ο ίδιος, δε θα μπορούσε να έχει πρόσβαση με νόμιμο τρόπο- αλλά είναι προσωπικές του εκτιμήσεις που απορρέουν από το γεγονός πως οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 2005 αρνούνται να συνάψουν συμφωνία συνεργασίας με τις ελβετικές αρχές για την καταπολέμηση της φορολογικής απάτης (προφανώς αναφέρεται στη συμφωνία που ο κύριος Βενιζέλος δήλωσε πως επιτέλους, με μόλις έξι χρόνια καθυστέρηση, θα υπογράψει).

Πιο συγκεκριμένα, ο κύριος Ζησιάδης στην επιστολή του, η οποία δημοσιεύτηκε στις 2 Δεκεμβρίου, αναφέρει:

Κωλοτούμπες

Στις 11 Δεκεμβρίου, μόλις λίγες ημέρες μετά τη διευκρίνιση του κυρίου Ζησιάδη πως δεν υπάρχουν χειροπιαστά στοιχεία για τις καταγγελίες του, η κυβέρνηση πάγωσε τη διαδικασία με την οποία οι εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου θα ζητούσαν να ελεγχθούν και από τις ελβετικές αρχές για τυχόν κρυφούς λογαριασμούς, δηλαδή τον μόνο νόμιμο τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να βρεθούν στοιχεία για τυχόν παρανομίες.

Και αφού η διαδικασία πάγωσε χωρίς κανένας να διαμαρτυρηθεί, τρεις ημέρες μετά, στις 14 Δεκεμβρίου, δεκαέξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με υπόμνημά τους στη Βουλή ζήτησαν εκ νέου να ελεγχθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί πολιτικών στον ευρωπαϊκό φορολογικό παράδεισο.

Με αφορμή αυτή την κίνηση, σήμερα ξεκίνησε νέος κύκλος αντιπαραθέσεων, με τον εκπρόσωπο της ΝΔ, Γιάννη Μιχελάκη, να δηλώνει πως «αυτοί που διέσυραν τη χώρα μας σαν διεφθαρμένη, ζητούν από τους βουλευτές ως και …ελβετικό πιστοποιητικό ότι δεν είναι κλέφτες» και τον Μιχάλη Καρχιμάκη να απαντά εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ πως η Νέα Δημοκρατία φοβάται την προοπτική του ανοίγματος των λογαριασμών.

Τελικά, τι;

Πέρα από όλα αυτά όμως, ας αναρωτηθούμε: τι μπορεί να προσφέρει αυτός ο κατόπιν προειδοποίησης και πολύχρονης καθυστέρησης έλεγχος;

Φανταστείτε για παράδειγμα η αντιτρομοκρατική υπηρεσία να είχε υποψίες για κάποια γιάφκα, να έβγαζε ανακοίνωση «σε δύο μήνες θα ελέγξουμε το τάδε διαμέρισμα», και τελικά, έξι χρόνια μετά, να μην το έχει ελέγξει ακόμα. Η κατάσταση είναι για γέλια.

Μετά από τόση καθυστέρηση, είναι λογικό οι καταθέσεις να έχουν πλέον κάνει φτερά για άλλους, ασφαλείς προορισμούς. Για την ακρίβεια, υπάρχουν πληροφορίες πως το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών καταθέσεων που βρίσκονταν στην Ελβετία, έχει ήδη μεταφερθεί στον αντίστοιχο ασιατικό φορολογικό παράδεισο, τη Σιγκαπούρη.

Έτσι, ακόμα και αν, μέσω του ελέγχου των κινήσεων των λογαριασμών, φανεί πως κάποιος Έλληνας πολιτικός είχε υψηλές καταθέσεις που δε μπορεί να δικαιολογήσει από τα νόμιμα έσοδά του, σε τι θα μας ωφελήσει; Προφανώς η τιμωρία του -εάν αποφασιστεί η άρση της βουλευτικής ασυλίας- είναι μια κάποια ηθική δικαίωση, αλλά τα χρήματα θα έχουν κάνει φτερά.