Ένας Σουηδός χρήστης του internet, ονόματι Göran Rudling, δημοσίευσε μία μικρή έρευνα που έκανε σχετικά με τις κατηγορίες της Anna Ardin, μιας εκ των γυναικών που κατηγορούν τον Julian Assange για σεξουαλική κακοποίηση. Τα ευρήματά του είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα.
Υπόθεση Assange: καταστροφή αποδείξεων, ξανά και ξανά
Η Anna Ardin είναι μία από τις δύο γυναίκες που μήνυσαν τον Julian Assange. Ήταν υποψήφια στις εκλογές για το κοινοτικό συμβούλιο με το κόμμα των σοσιαλδημοκρατών και είναι ένα δημόσιο πρόσωπο που χρίζει διερεύνησης. Γι' αυτό το λόγο και δημοσιεύω το όνομά της.
Η Anna Ardin είναι χριστιανή, φεμινίστρια, σοσιαλδημοκράτισσα, ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων και πολέμια της έκτρωσης. Κινείται στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς. Έχει δραστηριοποιηθεί σε θέματα ισότητας για την φοιτητική κοινότητα του Uppsala University - μάλιστα έχει βραβευτεί για τη δουλειά της εκεί. Σήμερα εργάζεται για την κίνηση Brotherhood Movement και «μάχεται για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη... για μια δίκαιη, ανοιχτή κοινωνία αλληλεγγύης». Στο blog της, περιγράφει τον εαυτό της ως «πολιτική επιστήμονας, σύμβουλος, επιχειρηματίας και freelance συγγραφέας με ιδιαίτερες γνώσεις στην πίστη και την πολιτική, τα θέματα ισότητας των φύλων, τον φεμινισμό και τη Λατινική Αμερική».
Το Σάββατο, 14 Αυγούστου στις 14:00 έγραψε το παρακάτω μήνυμα στο twitter:

'O Julian θέλει να πάμε σε ένα πάρτυ καραβίδας, έχει κανείς δυο θέσεις για απόψε ή αύριο; #fb'
Τα ξημερώματα της Κυριακής, 15 Αυγούστου (στις 02:00) ξαναέγραψε στο twitter:

'Κάθομαι έξω στις 02:00 με τους πιο φοβερούς και έξυπνους ανθρώπους του κόσμου. Είναι φανταστικό! #fb'
Όταν η Anna Ardin κατέθεσε τη μήνυσή της εναντίον του Julian Assange στην αστυνομία, στις 20 Αυγούστου, τα μηνύματα αυτά εξαφανίστηκαν. Γιατί; Απ' όσο ξέρω, δε συνηθίζεται τα θύματα ενός εγκλήματος να διαγράφουν μηνύματά τους, να "καθαρίζουν" το κινητό τους και να ψάχνουν για ψευδομάρτυρες. Γιατί ήταν τόσο σημαντικό να διαγράψει τα συγκεκριμένα μηνύματα;
Ξέροντας πως η "αναφερόμενη κακοποίηση" συνέβη το βράδυ 13 προς 14 Αυγούστου, τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα. Τα μηνύματα αυτά δείχνουν πως στην πραγματικότητα ο Julian άρεσε πολύ στην Anna και προφανώς δεν υπήρξε κακοποίηση 24 ώρες πιο πριν. Δεν φαίνεται ο Anna να πιστεύει πως ο Julian έχει μία «διαστρεβλωμένη εικόνα για τις γυναίκες και δεν δέχεται το 'όχι' ως απάντηση» (σ.σ.: όπως δήλωσε στη μήνυσή της η κυρία Ardin). Τα μηνύματα αυτά φαίνονται περισσότερο ως μία προσπάθεια της Ardin να κλέψει λίγη από τη λάμψη του Julian Assange. Για ποιο άλλο λόγο να τα δημοσιεύσει στο internet; Τα μηνύματα αυτά δεν δένουν με την ιστορία που είπε η Anna στην αστυνομία στις 20 Αυγούστου. Έτσι, απλά τα διέγραψε.
Αποδείξεις πως η Anna Ardin λέει ψέμματα
Στις αρχές του Σεπτέμβρη, πρόσεξα πως η Anna έχει δύο πανομοιότυπα miniblogs - το ένα στο twitter και το άλλο στο Bloggy.se. Φαίνεται πως τα tweets της αναρτώνται αυτόματα και στα δύο αυτά μέρη. Έτσι, τα tweets που έσβησε από το twitter είναι ακόμα ορατά στο annaardin.bloggy.se (σ.σ.: πλέον ολόκληρο το blog έχει κατέβει, μετά τη δημοσίευση του συγκεκριμένου κειμένου στις 30 Σεπτεμβρίου). Προφανώς, της διέφυγε πως έπρεπε να τα διαγράψει και από τα δύο μέρη. Πακέτο!
Για να διασταυρώσω εάν όντως η Anna Ardin προσπαθούσε να κρύψει τα μηνύματά της, έγραψα ένα σχόλιο στο άρθρο της Sara Gunnerud "WikiLeaks Heroes Can Also Do Stupid Things". Το άρθρο είναι δημοσιευμένο στο σοσιαλδημοκρατικό φεμινιστικό blog Rebella, το οποίο διαχειρίζεται η ίδια η Anna. Στο σχόλιό μου αναφέρθηκα στα σβησμένα tweets. Πέντε ημέρες μετά, στις 13 Σεπτεμβρίου, το σχόλιό μου ελέγχθηκε και διαγράφηκε αμέσως. Τότε έγραψα ένα νέο σχόλιο, αναφέροντας πως μπορεί οποιοσδήποτε να διαβάσει τα σβησμένα tweets στο annaardin.bloggy.se. Και αυτό το σχόλιο διαγράφηκε αμέσως. Λίγες ώρες μετά, ολόκληρο το Bloggy.se βγήκε εκτός λειτουργίας. Όταν επανήλθε, στις 04:00 το πρωί της 14ης Σεπτεμβρίου, τα επίμαχα μηνύματα είχαν εξαφανιστεί και από το annaardin.bloggy.se.
Αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να διαγράψεις πράγματα από το διαδίκτυο όσο νομίζει η Anna Ardin. Η Google κρατάει ένα ιστορικό από παλιότερες εκδοχές κάθε ιστοσελίδας -τα ονομαζόμενα caches. Εάν ψάξετε για την αποθηκευμένη μορφή του annaardin.bloggy.se και του twitter.com/annaardin, μπορείτε να δείτε πως ήταν στις 19 Αυγούστου (εάν και αυτή εξαφανιστεί, κάντε κλικ εδώ) και να συγκρίνετε την αποθηκευμένη με την τωρινή μορφή.
Όπως όλοι καταλαβαίνουμε, η Anna Ardin κάνει ό,τι μπορεί για να κρύψει τα μηνύματα αυτά. Μηνύματα που φανερώνουν πως ο Julian Assange είναι αθώος, τουλάχιστον για την κατηγορία της κακοποίησης. Φαίνεται πως η Anna κάνει ό,τι μπορεί για να καταδικαστεί ο Julian. Σβήνοντας τα μηνύματα αυτά, ίσως γίνεται η ίδια ένοχη για συκοφάντηση.
Η υπόθεση γίνεται ακόμα πιο παράξενη εάν βάλουμε κάτω όλα όσα συνέβησαν. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ (σχετικά με την κατάρριψη των κατηγοριών για βιασμό) και εδώ (για ένα χρονικό των γεγονότων του Αυγούστου).
Ο Julian μένει στο διαμέρισμα της Anna Ardin από τις 11 Αυγούστου μέχρι τις 19-20 Αυγούστου. Σε αυτό το διάστημα, ο Julian και η Anna κάνουν σεξ. Κάπου στις 18-19 Αυγούστου, μία γυναίκα παίρνει τηλέφωνο στο διαμέρισμα της Anna και ζητάει τον Julian. Όταν η Αnna καταλαβαίνει πως ο Julian έχει σεξουαλική σχέση και με αυτή την γυναίκα, κάτι συμβαίνει. Οι δύο γυναίκες είναι και οι δύο χριστιανές και σχετίζονται με την κίνηση Brotherhood Movement. Καταλαβαίνουν πως ο Julian δεν βλέπει σοβαρά καμία από τις δυο τους. Αφού συζητάνε το θέμα, αποφασίζουν να καταθέσουν και οι δύο μηνύσεις εναντίον του για σεξουαλική κακοποίηση.
Ίσως ακούγεται παράξενο, μία χριστιανή σοσιαλδημοκράτισσα φεμινίστρια να αποφασίζει να ενεργήσει παράνομα μόνο και μόνο για να εκδικηθεί έναν 'άπιστο' άνδρα. Αλλά αν διαβάσετε το άρθρο της Anna Ardin σχετικά με την εκδίκηση, δεν ακούγεται πλέον και πολύ παράξενο. Ακούγεται εντελώς φυσιολογικό. Η Anna Ardin σκεφτόταν για καιρό πώς μπορεί να πάρει εκδίκηση από έναν άνδρα που την παράτησε. Όταν εμφανίστηκε η άλλη γυναίκα, βρήκε την ευκαιρία να εφαρμόσει την ιδέα της. Η Anna Ardin το σχεδίασε καλά. Έβαλε την άλλη γυναίκα να κάνει τη μήνυση για βιασμό -εκδίκηση εξ αντιπροσώπου. Μετά, ζήτησε βοήθεια από την Claes Borgström που έκανε ό,τι μπορούσε για να στείλει τον Julian Assange στα δικαστήρια, υποστηριζόμενη από διάφορα φεμινιστικά blogs.
Αλλά η αλήθεια κερδίζει στο τέλος. Το τέλειο Πρόγραμμα 7 Βημάτων προς την Νόμιμη Εκδίκηση της Anna απέτυχε. Λόγω μιας παράλειψης στη διαγραφή. Και του Google Cache.
Κρίμα, Anna. Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου.
[...]
08 Δεκέμβριος 2010
Commandate Salatista