Δεν θυμάμαι αν έχω βάλει σε άλλη ταινία τόσο υψηλή βαθμολογία· σίγουρα όχι τον τελευταίο καιρό. Σε κάθε περίπτωση το πολυαναμενόμενο -και όπως αποδείχθηκε- άρτιο- φιλμ του Κρίστοφερ Νόλαν, το αξίζει στο έπακρο. Ο Νόλαν αποδεικνύει ότι μπορεί να γράψει δικούς του κανόνες και να εφεύρει κινηματογραφική μαγεία από το κενό. Γνωρίζω ότι δεν είναι καλό να εξυψώνεις τόσο πολύ τις προσδοκίες κάποιου για ένα έργο, αλλά αν δεν δείτε στον κινηματογράφο το «Inception», την καλύτερη ταινία της χρονιάς, τότε τι απομένει να δείτε;

Βαθμολογία: 4,5/5

Αξίζει να δείτε το "Sin Nombre" για να συνειδητοποιήσετε το μέγεθος της καταστροφής που έχουν υποστεί στις ζωές τους οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν τις εστίες τους, προκειμένου να αναζητήσουν μία καλύτερη ζωή- άλλωστε το ουτοπικό αυτό μοτίβο δεν είναι καθόλου άγνωστο στη σύγχρονη Ελλάδα. Δεν πιστεύω ότι κάποιος θα πειστεί να αλλάξει άρδην τη συμπεριφορά του απέναντι στους λαθρομετανάστες- αυτά είναι "χούγια" που βγαίνουν μαζί με την ψυχή. Αλλά πιστεύω ότι ορισμένοι ίσως ευαισθητοποιηθούν περισσότερο.

Βαθμολογία: 3,5/5

Πριν προχωρήσουμε, θέτω δύο κρίσιμες ερωτήσεις: α) σε ποιον ανήκει ένα αεροπλάνο αφού πέσει; β) πού φυτρώνουν τα ζόμπι; Για να μάθετε τις απαντήσεις στις δύο ερωτήσεις θα πρέπει να δείτε τον «Κυνόδοντα».

Βαθμολογία: 4/5

Ανέμενα ότι θα έβλεπα ένα οπτικοποιημένο κόμικ με υπερ-ήρωες, αλλά το trailer με έχει προετοιμάσει για μία παρωδία. Τελικά οι περισσότερες αστείες σκηνές ήταν στο trailer και ο σκηνοθέτης Matthew Vaughn επέλεξε να κρατήσει παράξενες ισορροπίες μεταξύ σοβαρού και αστείου, φλερτάροντας έντονα με την ταραντινική βία.

Βαθμολογία: 3/5

Τα τελευταία χρόνια οι ταινίες με σούπερ ήρωες βρίσκονται σταθερά ψηλά στις προτιμήσεις των θεατών και ήταν θέμα χρόνου να προκύψουν ταινίες αυτοαναφορικές, οι οποίες να μελετούν την επίδραση του είδους στην κοινωνία και κατ' επέκταση την ανάληψη δράσης από τους ίδιους τους πολίτες. Το Defendor είναι μία από αυτές.

Βαθμολογία: 3,5/5

Πάνω κάτω αυτά που λέει ο τίτλος και τέσσερα αστέρια για μία πολύ πετυχημένη τηλεοπτική σειρά, που τελευταία ακούγεται αρκετά και στη χώρα μας. Το μόνο ίσως που λείπει από τον υπότιτλο είναι το «sex», ένα από τα κύρια συστατικά της συνταγής. Ακόμα κι αν δεν είστε φαν της χλαμύδας και των σκληρών μονομαχιών, ίσως το «Spartacus: Blood and Sand» καταφέρει να σας αλλάξει γνώμη.

Η κεντρική ιδέα, οι πρωταγωνιστές, η προσεγμένη φωτογραφία, όλα προοιώνιζαν ότι θα βλέπαμε ένα εσχατολογικό φιλμ, που θα στηριζόταν μεν στη δράση, αλλά θα εμβάθυνε στα ζητήματα που είχε αποφασίσει να θίξει. Τελικά ο σκηνοθέτης (ή οι παραγωγοί) αποφάσισαν να κάνουν ένα ακόμα μέτριο action-packed έργο, μία κόπια του Μαντ Μαξ, που θα έκανε μεν μεγάλη επιτυχία το '90, σήμερα όμως φαντάζει φτωχό και επίπεδο.

Βαθμολογία: 2/5

Παρ' ότι θεωρώ τη "Νέα Σελήνη" το πιο αδύναμο βιβλίο της σειράς, ο Κρις Βέιτζ έκανε φιλότιμες προσπάθειες, είδα πολλά όμορφα πλάνα στην ταινία που έδεναν αρμονικά με την αξιόλογη μουσική του ελληνικής καταγωγής Άλεξ Ντεπλά. Συνολικά αξίζει να τη δείτε, έστω και διεκπεραιωτικά, και υπόσχομαι θα περάσει ευχάριστα η ώρα, αλλά χωρίς να σας αφήσει κάτι.

Βαθμολογία: 2,5/5